Speursersant Pikkelik…

2008/09/29

Ek het die slag gehoor en gaan ondersoek instel… 

The scene of the crime…

 

By nadere ondersoek blyk daar ‘n duidelike gat in die venster te wees….

 

Die voorwerp waarmee die misdaad gepleeg is, het nog reg onder die venster gelê…

En die skuldige het nie ver van die toneel af gestaan en sy banggesig opgesit….  (soms werk dit om die straf mis te loop….)

 

Maaaaaar, hierdie mamma is opgepraat, opgesoebat, opgepaai, opgetel, opgealles…..  Ek los hom nou maar vir Mynick, want dit is wragtig al die derde venster vandat ons hier is…  Genoeg is genoeg…. 

Advertisements

Scooby Doo!!!! where are you?…

2008/09/29

My lewensredder, my held, my vriend Scooby Doo!!!  Wat ook soms as Goofy en soms as Scrappy Doo bekend staan na gelang van die naam wat Ouboet op daardie oomblik onthou!!!!  Dankie vir almal, ek het die kamera se kabel in die doekesak gekry….  

As julle dalk wonder watse hond dit is, kan ek julle verseker, sy ma en sy pa was honde en verder het ek nie ‘n clue nie….    ‘Van onbekende ras…’

(((Kliek op die foto’tjie om hom groter te beloer…)))

Lekker week vir julle!!

NS – Kan iemand my dalk sê hoe om’n “pmj” file in Windows XP oop te maak???


Ietsie oor myself…

2008/09/28

With all I am

into your hand
i commit again
with all I am
for you Lord

you hold my world
in the palm of your hand
and I’m yours forever

CHORUS
Jesus I believe in you
Jesus I belong to you
you’re the reason that I live
the reason that I sing
with all I am

I’ll walk with you
wherever you go
through tears and joy
I’ll trust in you

and I will live
in all of your ways and
your promises forever

CHORUS

I will worship I will worship you forever

CHORUS


Ouboet update…

2008/09/26

Ek kan myself skop!  Nie ‘n ligte skoppie nie, nie sommer net ‘n houtjie teen die agterstewe nie, ‘n harde goedgemikte skop op die gat…   Dankie vir almal se raad met Ouboet se aanpassingsprobleme.  Elke woordjie help op hierdie stadium, maar ek wil graag vir julle vertel wat vanoggend gebeur het.

Agtergrond:  Ek moes my twee hondekinders in Amsterdam los oor twee, nee drie rede…  Eerstens – hulle is al oud, Nesca is 16 en Cara is 15 jaar oud.  2.  Dit is te warm in Upington vir Chow honde…  Hulle sou verskriklik ongemaklik en moontlik ook siek (volgens die veearts) gewees het.  3.  Dit sou ‘n fortuin gekos het om hulle hier te kry en in die kar by ons sou definitief nie gewerk het nie.  Oorspronklik sou ek hulle moes laat uitsit, maar dankie Vader die mense wat ons huis daar huur het gevra of die honde nie maar daar kan bly nie!!!  Ek het letterlik ‘n riel gedans!   Ek het vir Nesca op 6 weke gekry en Cara is Nesca se dogter.  Ek het haar met ‘n bababotteltjie grootgemaak want Nesca het geen melk by die kleintjies se geboorte gehad nie.   Met die wegry uit Amsterdam het ek snot en trane gehuil oor my hondekinders…  Dit was bitter swaar en ek wil dit net nooit in my lewe weer beleef nie.

Nou wel, in my lewe was ek nog nooit sonder ‘n hond nie.  Hier gekom het ek dadelik begin uitkyk vir ‘n nuwe hond.  So twee weke gelede maak ek weer ‘n draai by die veearts en sien ‘n advertensie vir klein hondjies wat die dame weggee!  Jip julle lees reg, sy gee die diertjies weg.  Wel ek bel haar toe en sy sê kom kyk.  So six ons drie toe af na haar huis en 11 pragtige gediertetjies begroet ons met gemengde gevoelens.  Ouboet gaan sit en een klouter onmiddelik op sy skoot!  LOVE AT FIRST SIGHT!!!!!  

Die goetertjies is egter nog te klein en die Tannie sê ons kan die outjie 1 Oktober kom haal.  Ek moet bysê dat hulle van ‘Onbekende Ras’ is….  Ek bedoel dit, ek het nie die vaagste benul hoe hy gaan lyk as hy groot is nie!  In my deurmekaar gesukkel het die episode my egter ontgaan  – can you believe it????

Vanoggend lui my selfoon.  Tannie sê dat daar nog net twee hondjies van die werpsel by haar is en of ons nie maar ons enetjie ook wil kom haal nie.  Wel ons is toe hier weg en kom met ‘n glimlaggende Ouboet en sy Scooby Doo by die huis aan.

Binne DRIE ure is my kind rustiger.  Hy speel met Scooby, slaap saam met Scooby, hardloop saam met Scooby en is uiteindelik ‘n gelukkiger seuntjie.  Die antwoord was amper te eenvoudig om waar te wees.  Ek kan net sê dankie Here.  Dankie dat U altyd ‘n uitweg sien al is ons clueless….

Sodra ek dan nou my kamera se kabeltjie gekry het sal ek vir julle foto’s opsit – belowe.  Lekker naweek vir almal.


As jou naam Pikkie was…

2008/09/26

As jou naam nou Pikkie was en jy het verhuis, meer as ‘n 1000km ver en jy het spesiaal moeite gedoen om jou digitale kamera se kabel eenkant te hou omdat jy bang was jy kry hom nie weer nie, en jy sit nou in jou nuwe huis en jy het nie ‘n clue waar die dingetjie is nie….  Waar sou jy soek????


GEVAARLIKE KOEKIEMONSTER!!!!

2008/09/26

Ek weet nie wie van julle lees die nuusflitse op die Dashboard nie maar hierdie een het dadelik my oog getrek!  Scary!  Dit gaan daaroor dat daar een of ander koekiemonster is wat nie koekies van kabouters vat nie en jou kompie trick om jou inligting vir hom te gee.  Die WordPress mense vertel dan vir jou wat jy moet doen om jouself te beskerm…  Worth a thought as julle my vra…  Gaan lees meer hier daaroor.


Die kinders en nog ander goed…

2008/09/25

Baie dankie vir almal se kommentaar.  Nou die ou vraag, wat wil julle eerste hoor, die goeie of die slegte nuus???   Miskien moet ek by die positiewe dinge begin, vir die wat nie my depressie wil aanhoor nie…  lees net halfpad en hou dan op.  Die mense wat ons trek gery het sal ek vir enigeen aanbeveel.  As julle ooit in die Kaap wil rondtrek, bel vir Roelien by Lowline Furniture Removals in Upington!  Hulle is uitstekend.  Soos ek gesê het, dit was nie ‘n trekkie nie, dit was ‘n trek! met ‘n papegaai!  Ek het sowaar as vet nie eers een gebreekte wynglas, of een krappie aan my meubels nie.  Dit wil gedoen word.  Een van die mans wat die trek gery het, het met genot aan ons verduidelik dat hy die heelpad ‘n ‘conversation’ met die papegaai gehad het!

Die winkels is NABY, tot Mynick se bankbestuurder se frustrasie, Whahaha, en die beste van alles die dokter is net sewe minute se ry van my af en die Medi-kliniek is presies twee blokke van my huis af!  Verder kan ‘n mens letterlik enigiets wat jy soek iewers in Upington kry.  Ek het ook vinnig geleer wat om waar te gaan soek.  Ons het ook vir Mynick ‘n Vuca-scooter gekoop waarmee hy werktoe en terug ry, met die petrolpryse is dit nou wragtig die ‘bargain’ van die leeftyd!  Hy gebruik presies 1.15liter brandstof per week!!!!

Die grootste pluspunt is natuurlik dat ek by my man is!  Ek sou in my lewe nooit gedink het dat ek ‘n ander persoon so verskriklik lief kon kry nie.  Die paar weke sonder hom was solid hel en ek wil dit nooit weer oorhê nie.

Nou moet die wat nie van die negatiewe dinge wil lees nie dadelik ophou lees en gou iewers anders ietsie gaan lees!!!!  Ouboet het ‘n ongelooglike moeilike tyd.  Ek is raadop.  Nie alleen het hy weer begin bed natmaak nie, hy het ook in ‘n gruwelike trol verander.  Niks wat ek sê is reg nie, hy praat tee oor alles, is heeltyd op die kwaaddoen uit.  Skree as iets hom nie pas nie, weier om opdragte uit te voer. Ag die lysie is eindeloos.  Gewoonlik sal ek baie dinge net ignoreer, maar daar is perke aan alles…  ‘n mens moet bad, jy moet eet, jy maak nie jou sussie met ‘n tou aan ‘n boom vas of slaan haar met ‘n graaf nie!!!  Ek kry my kind so verbitterlik jammer, maar ek kan tog nie skielik alles toelaat net omdat daar veranderings in ons lewens gekom het nie…  Oi!…  weghardloop is die inding!   Poppedyn is egter nog net haar vrolike self buiten vir die feit dat al my sleeptraining na die maan is.  Sy word weer gemiddeld agt keer ‘n nag wakker.

Poppedyn het vandat ons hier is al twee keer mangelontsteking gehad en Ouboet het tans vir die tweede keer lugweginfeksie…   Verder kan ek nie ‘n bediende bekostig nie.  Hulle dagloon is R80.00 en dan moet jy hulle nog R24.00 per dag taxigeld ook gee…   So ek maak huisskoon, pak uit, was wasgoed, stryk, pas kinders op, maak huisskoon, maak kos, maak huisskoon, was wasgoed…..    en so gaan dit aan en aan.

Nou wil ek net nog een ding hier sê en dit is dankie!  Dankie vir almal wat in my kamp skree en my aanmoedig.  En ‘n groot, vet, baie spesiale dankie aan my vriendin Wipneus, wat my deur hierdie laaste tydjie gedra het.  Wat my aangemoedig het, saam met my gehuil het, my goed en ordentlik uitgetjorts het as sy gedink het dit is nodig, wat my moed ingepraat het as die storms my onderstebo wou slaan en maar net altyd daar was!  Thanks Siamees, Jy is die beste….